Το νησί της Χίου κατοικήθηκε από τα βάθη των αιώνων και οι παλαιότερες
ενδείξεις προέρχονται από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού. Σημαντικό ρόλο
αρχίζει να διαδραματίζει στην Ιστορία της Χίου η εγκατάσταση των Ιόνων
γύρω στο 1100 π.Χ. Οι Ίωνες που θεωρείται ότι κατάγονταν από την
ηπειρωτική Ελλάδα, αποίκισαν μια σειρά από νησιά χτίζοντας πόλεις κατά
μήκος των ανατολικών ακτών της Μικράς Ασίας. Σύντομα οι πόλεις αυτές
ανέλαβαν πρωτεύοντα ρόλο στην εξέλιξη του Ελληνικού πολιτισμού. Είναι
γενικά αποδεκτό ότι ο Όμηρος καταγόταν από τη Χίο και έζησε σε αυτήν τον
8ο αιώνα π.Χ. Στου επόμενους αιώνες από τη Χίο προήλθαν και άλλα
σημαντικά ιστορικά πρόσωπα, όπως ο τραγικός ποιητής Ίων (5ος αι. π.Χ.),
ο ιστορικός Θεόπομπος (4ος αι. π.Χ.), και αρκετοί σημαντικοί γλύπτες του
5ου και 6ου αιώνα π.Χ. Ένας από αυτούς, ο Γλαύκος, θεωρείται ότι
ανακάλυψε τη συγκόλληση των μετάλλων. 
Η Χίος σχημάτισε μια χαλαρή συνομοσπονδία με τις άλλες Ιονικές
πόλεις-κράτη αλλά κατακτήθηκε από τους Πέρσες στα τέλη του 6ου αιώνα
π.Χ. Η επανάσταση των Χιωτών και των άλλων Ιώνων οδήγησε στη ρήξη της
Αθήνας με τους Πέρσες. Μετά τους Περσικούς πολέμους, η Χίος προσχώρησε
στην Αθηναϊκή Συμμαχία, αλλά σύντομα θέλησε να απομακρυνθεί από την
επιρροή των Αθηναίων. Η Αθήνα τιμώρησε τους απείθαρχους Χιώτες το 412
π.Χ. και η Χίος παρέμεινε προσδεμένη στο άρμα της Συμμαχίας ως την
ανεξαρτησία της το 354 π.Χ. Ήταν όμως πλέον αργά, αφού πρώτα οι
Μακεδόνες Έλληνες του Μεγάλου Αλεξάνδρου και μετά οι Ρωμαίοι κυριάρχησαν
σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, καταλαμβάνοντας και τη Χίο.

Με την εξάπλωση του Χριστιανισμού, η Ιστορία της Χίου συνεχίζεται κάτω
από τη σκέπη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας για πολλούς αιώνες, με
εξαίρεση σύντομες χρονικές περιόδους κατά τις οποίες λεηλατήθηκε από
τους Σαρακηνούς. Τον 13ο αιώνα, μετά την 4η Σταυροφορία, πρώτα οι
Βενετοί και στη συνέχεια οι Γενουάτες εγκαταστάθηκαν στη Χίο. Η Χίος
άνθισε κάτω από τους Γενουάτες, αλλά κατακτήθηκε το 1566 από τους
Τούρκους. Το 1821 η Χίος μαζί με τη Σάμο συμμετείχε στην εθνική
επανάσταση, αλλά τον επόμενο χρόνο οι Τούρκοι θεώρησαν ότι έπρεπε να
τιμωρήσουν παραδειγματικά τη Χίο, σφάζοντας 25.000 άτομα και πουλώντας
στα σκλαβοπάζαρα άλλους 80.000. Οι λίγοι Χιώτες που απέμειναν
διασκορπίστηκαν στα άλλα νησιά και σε διάφορες πόλεις σε όλο τον κόσμο.

Αργότερα μέσα στον ίδιο χρόνο, ο Ναύαρχος Κανάρης ανατίναξε μέσα στο
λιμάνι της Χίου τη ναυαρχίδα του τουρκικού στόλου σκοτώνοντας τον
Ναύαρχο Καρά-Αλή και πολλούς άλλους Τούρκους. Γνωστοί άνθρωποι των
τεχνών και των γραμμάτων, όπως ο Ντελακρουά και ο Ουγκώ απαθανάτισαν με
την τέχνη τους τις μαρτυρικές στιγμές της σφαγής του 1822. Ένας ισχυρός
σεισμός το 1881 άφησε επίσης πολλά θύματα στο νησί, αλλά στη συνέχεια η
ζωή ξαναβρήκε σιγά σιγά τον κανονικό ρυθμό της και το 1912 η Χίος
επανενώθηκε και τυπικά με τον εθνικό κορμό. |
Chios History Chios is known to have been settled at least by the Early Bronze
Age but it only enters the main-stream of the Aegean history when the Ionians
settle here from about 1100 BC. These Ionians - said to be from mainland Greece
- colonized a series of islands and cities along these shores of Asia Minor and
soon were taking the lead in advancing Greek culture. It has been generally
accepted that Homer was a native of Chios in the 8th century BC. In the
following centuries Chios produced other influential individuals including the
5th century tragic poet Ion, the 4th century historian Theopompus, and several
important sculptors in the 6th and 5th centuries, one of whom, Glaucus, was
credited with inventing the soldering of metals.

Although Chios formed a loose confederation with the other Ionian city-states
and islands, they were conquered by the Persians in the second half of the 6th
century BC. And then it was the revolt of Chios and these other Ionian states
that brought Athens into direct conflict with the Persians and led to Marathon
and Salamis. After the Greek-Persian Wars, Chios joined the Athenian League, but
soon grew restive under Athenian ambitions. Athens punished the rebellious
Chiots in 412 BC, and Chios moved back into alliance with Athens until regaining
independence in 354 BC. By then it was too late, for the Macedonian Greeks under
Alexander and then the Romans would exert power over virtually all of the
Mediterranean, including Chios.

Christianity took hold and Chios came under the Byzantine Greeks, but Saracens
abused the island in the 8th century. In the 13th century, in the aftermath of
the 4th Crusade, first the Venetians and then the Genoese moved in. Chios
actually prospered under the Genoese, but in 1566 the Turks took over. In 1821
Chios joined Samos in the general revolt of Greeks against the Turks, and the
next year the Turks singled out Chios for particular punishment, slaughtering an
estimated 25.000 Chios and enslaving 80.000; those who escaped went to other
islands or on to major cities around the world. Later that year the Greek
admiral Kanaris, entered the harbor of Chios at night and blew up the Turkish
flagship. Chios gained revenge of sort by entering the immortal realm of art
when both Delacroix and Hugo commemorated the terrible massacre of 1822. A major
earthquake in 1881 also left many islanders dead, but it has long since
recovered, and since 1912 it has been formally joined to the Greek Nation.
|